در این اشفته بازار موسیقی که بسیاری یک شبه ره صد ساله را پیمودند نمیشود از کسانی گذشت که پس از عبور از مسیرهای سخت و پر پیخ و خم موسیقی ایرانی در 30 سال اخیر حقی به گردن موسیقی دارند...
خیلی ها بودند که در این امر کمک کردند...
اگر از قبل از انقلاب به جلو بیاییم در جای خود خوانندگانی بودند که زحمت کشیدند ..
اسم هایی مثل ویگن و عارف که به شکلی خاص به موسیقی ایرانی فرم دادند تا رسید به ستار ،ابی، داریوش ، شهرام شپره ، مهستی و هایده و....
یا بخواهیم اسم هایی مثله لیلا فروهر را فراموش کنیم که به نظر می اید هم موسیقی ایرانی را بخوبی میشناسه و هم راهنما و بزرگی شده برای خوانندگان زن جوانی که شروع به خواندن کردن...
از منصور بگیم که در 15 سالی که وارد موسیقی شده به خوبی جا پیدا کرده و طرفداران فراوانی برای خودش دست و پا کرده و خودمم هم از طرفدارانش هستم... خواننده ای که با آهنگ هایی مثله بهار امد ، اینجا غروب نازنین بیشتر خودش را به مردم موسیقی دان ایران شناساند...
از شادمهر عقیلی بگیم که به جرئت موسیقی داخلی ایران مدیون این خواننده ای هست که سبک را در موسیقی داخلی معرفی کرد و در صورت سازش با شادمهر موسیقی داخلی ما به بیراهه نمی رفت..
اما در این بین نمیشه نام کسی نبرد که به راستی خاک میدان خورده ، خودش در کودکی با علاقه ای که داشته برای خودش گیتار میسازد و از نوجوانی و جوانی به زبان انگلیسی میخونده...
فردی که در رشته ریاضیات شاگرد ممتاز بوده ولی بخاطره علاقه ی زیادش به موسیقی به طور کل ریاضیات را فراموش میکنه و باعث تعجب استادانش میشود...
از همین جا میتوان فهمید که باید موفق میشد چون میگن لازمه موفقیت در کاری علاقه به اون کاره ...
اون وقتی وارد آمریکا میشه به سختی امرار معاش میکنه ولی دست از علاقه اش بر نمیداره ، میخونه و عکس های کنسرت هایش خودش بر در و دیوار لس آنجلس میچسباند ...
پس نمیشود موفق نشد با این همه علاقه...
بله اون پسری هست که بنده بعنوان هدیه تولدش در اول اردیبهشت وبلاگی تقدیمش میکنم .
هرچند هر چی از این پسر ارمنی و مجیدیه نشین بگیم کم گفتیم ولی خودش یعنی همه چیز رو گفته...
اندرانیک مددیان که بعدها در کنسرتی به اندی تبدیل میشه خواننده ای هست که 30 سال هست که می خونه ...
با برخی از آهنگهایش شاد میشویم و در عروسی هایمان استفاده میکنیم ( بعد پشت سرش نا جوانمردانه حرف میزنیم ) و با برخی ترانه هایش همچنان ارام میشویم که دوست داریم تنها باشیم و گریه کنیم ...
این رو من فقط در اندی دیدم ..
هرچند تیم بزرگی پشت سر این خواننده ایرانی بازی سازی میکنند تا اندی گل بزند اما باید گفت که به آقای گل جایزه می دهند و ازش تقدیر میکنند ...
اندی در حال حاضر استاد دانشگاه موسیقی در کالیفرنیا و لوس آنجلس می باشد اندی در روز هشت {8} تا ده {10} ساعت کار می کند و دو {2} ساعت هم به ورزش فوتبال می پردازد اندی به دلیل داشتن کار زیاد روزانه فقط شب ها فرصت این را پیدا می کند که به ورزش مورد علاقه خود یعنی فوتبال بپردازد اندی در حال حاضر هم عضو تیم هنرمندان ایرانی در لوس آنجلس می باشد و با شماره یازده {11} در خط حمله بازی می کند و گل های زیادی را هم به ثمر رسانده است اندی مخالف خوردن مشروب و کشیدن سیگار می باشد او خودش می گوید من مشروب نمی خورم و سیگار هم نمی کشم و مثل پدر و مادر خود سالم و پاک هستم و همیشه به فکر فقیران هستم و هر دلار اضافی که داشته باشم به فقیران و کسانی که از نظر مالی نیازمند باشند با کمال خوشحالی می دهم....
